به گزارش خبرنگار بین‌الملل تازه‌های اقتصاد؛ هوش مصنوعی در حال ورود به دفاتر، کارخانه‌ها و کسب‌وکارهاست؛ اما پرسش بزرگ اقتصاد جهان این است که این فناوری در نهایت شغل می‌سازد یا شغل می‌سوزاند؟

نگرانی‌ها زمانی جدی‌تر شد که داریو آمودی، مدیرعامل آنتروپیک، هشدار داد هوش مصنوعی می‌تواند تا سال ۲۰۳۰ حدود نیمی از مشاغل اداری و تخصصی سطح پایه را حذف کند. بیل گیتس، بنیان‌گذار مایکروسافت، نیز هشدار داده است که بدون سیاست‌گذاری مناسب، تعداد مشاغل در آینده می‌تواند به‌مراتب کمتر از امروز باشد.

اما اقتصاددانان هنوز زنگ خطر را به صدا درنیاورده‌اند.

کریستوفر پیساریدس، اقتصاددان برنده نوبل، یادآوری می‌کند که پیش‌بینی‌های آخرالزمانی درباره فناوری موضوع تازه‌ای نیست. از رایانه و ربات گرفته تا اتوماسیون صنعتی، بارها تصور شده بود فناوری میلیون‌ها شغل را نابود خواهد کرد؛ اما بازار کار در نهایت خود را با تغییرات وفق داده است.

آمارهای جدید نیز فعلاً از یک بحران گسترده خبر نمی‌دهند. بررسی سازمان همکاری و توسعه اقتصادی نشان می‌دهد از میان شرکت‌هایی که از هوش مصنوعی استفاده می‌کنند، تنها ۱۰ درصد تعداد کارکنان خود را کاهش داده‌اند و فقط یک درصد گفته‌اند که هوش مصنوعی دلیل اصلی این کاهش بوده است.

با این حال، یک تغییر نگران‌کننده در حال شکل‌گیری است. استخدام نیروهای تازه‌کار در برخی مشاغل فناوری کاهش یافته است. هوش مصنوعی اکنون می‌تواند بسیاری از کارهای تکراری و ابتدایی را که پیش‌تر به کارکنان جوان سپرده می‌شد، انجام دهد.

اما حتی این روند نیز فقط به هوش مصنوعی مربوط نیست؛ افزایش تعداد فارغ‌التحصیلان، نرخ‌های بهره بالا و گسترش دورکاری نیز بر بازار کار تأثیر گذاشته‌اند.

از سوی دیگر، هوش مصنوعی می‌تواند مشاغل تازه‌ای ایجاد کند؛ از مهندسان مراکز داده و متخصصان فناوری گرفته تا فرصت‌های جدید در حوزه‌های سلامت، آموزش و خدمات.

اقتصاددانان هشدار می‌دهند بزرگ‌ترین خطر ممکن است نه بیکاری گسترده، بلکه افزایش شکاف درآمدی باشد؛ جایی که بهره‌وری و سود حاصل از هوش مصنوعی عمدتاً به شرکت‌های بزرگ و گروه کوچکی از نیروی کار برسد.