به گزارش خبرنگار تازه‌های اقتصاد؛ به نقل از الجزیره، مقام‌های بانک مرکزی اروپا تأکید می‌کنند که استفاده آمریکا از یورو برای حمایت از ین، بدون هماهنگی قبلی، اقدامی بی‌سابقه و خارج از عرف‌های رایج بوده است.

این مداخله اخیر آمریکا برای حمایت از ین ژاپن، در محافل مالی اروپا نگرانی‌هایی ایجاد کرده است؛ نه به دلیل تأثیر مستقیم آن بر بازار ارز، بلکه به دلیل شیوه اجرای آن. وزارت خزانه‌داری آمریکا برای خرید ین، یورو فروخته است، بدون آنکه پیش از این اقدام با بانک مرکزی اروپا هماهنگ کرده باشد. مقام‌های اروپایی این اقدام را خروجی بی‌سابقه از عرف‌هایی می‌دانند که از زمان جنگ جهانی دوم بر همکاری پولی میان اقتصادهای غربی حاکم بوده است.

روزنامه فایننشال تایمز به نقل از مقام‌های آگاه گزارش داده است که بانک مرکزی اروپا تنها پس از انجام این عملیات از آن مطلع شد؛ زمانی که کریستین لاگارد، رئیس بانک مرکزی اروپا، روز بعد با اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، تماس گرفت. این در حالی بود که بانک فدرال رزرو نیویورک پیش‌تر این عملیات را از طرف وزارت خزانه‌داری آمریکا انجام داده بود.

این نخستین مداخله مشترک آمریکا و ژاپن برای حمایت از ین در نزدیک به سه دهه گذشته است؛ اقدامی که پس از سقوط ارزش پول ژاپن به پایین‌ترین سطح از سال ۱۹۸۶ انجام شد.

منبع اصلی نارضایتی اروپا، حمایت از ین نیست؛ بلکه کنار گذاشتن اصل مشورت قبلی است؛ اصلی که طی دهه‌ها یکی از پایه‌های همکاری میان بانک‌های مرکزی غرب در هنگام مداخله در بازارهای ارز بوده است.

از زمان توافق‌های پس از جنگ جهانی دوم، مقام‌های پولی اقتصادهای بزرگ معمولاً مداخلات خود را با یکدیگر هماهنگ می‌کردند تا از ارسال سیگنال‌های متناقض به بازارها یا ایجاد تنش میان ارزهای اصلی جلوگیری شود.

اما این بار آمریکا ابتدا عملیات را انجام داد و سپس بانک مرکزی اروپا را در جریان گذاشت. برخی مقام‌های ارشد اروپایی این اقدام را یک «سابقه» دانسته‌اند که می‌تواند اعتماد میان نهادهای پولی غرب را تضعیف کند.

یکی از افراد مطلع از مذاکرات اروپایی به فایننشال تایمز گفت: «چنین چیزی قبلاً اتفاق نیفتاده است.» او هشدار داد که دهه‌ها همکاری نزدیک که به ثبات مالی جهانی کمک کرده است، ممکن است با چالش‌های جدیدی روبه‌رو شود.

در مقابل، وزارت خزانه‌داری آمریکا به فایننشال تایمز گفت که این وزارتخانه درباره تصمیمات مربوط به نحوه تخصیص ذخایر موجود در صندوق تثبیت ارزی (Exchange Stabilization Fund) با مقام‌های خارجی هماهنگ نمی‌کند؛ صندوقی که برای اجرای این مداخله مورد استفاده قرار گرفته است.

سخنگوی وزارت خزانه‌داری آمریکا توضیح داد که تصمیمات مربوط به تخصیص دارایی‌های این صندوق توسط وزارت خزانه‌داری گرفته می‌شود و در این تصمیم‌گیری، ارزیابی‌های وزارت خزانه‌داری و فدرال رزرو درباره نقدشوندگی بازار، ارزش‌گذاری‌ها و سایر عوامل مرتبط در نظر گرفته می‌شود. او افزود که وزارتخانه طی هفته گذشته برخی از دارایی‌های ذخیره‌ای موجود در این صندوق را مجدداً تخصیص داده است.

آمریکا به جای دلار، یورو فروخت

با وجود اینکه هدف این مداخله حمایت از پول ژاپن بود، واشنگتن برخلاف روال معمول، دلار نفروخت و به جای آن بخشی از ذخایر خود را که به یورو نگهداری می‌شد، به فروش رساند.

تحلیلگران معتقدند این انتخاب عامدانه بوده تا از ارسال این پیام به بازار جلوگیری شود که آمریکا قصد دارد ارزش دلار را کاهش دهد؛ موضوعی که با سیاست اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، در حمایت از دلار قدرتمند در تضاد بود.

اقتصاددانان همچنین احتمال می‌دهند استفاده از یورو برای جلوگیری از ایجاد فشار بیشتر بر بازار اوراق قرضه خزانه‌داری آمریکا انجام شده باشد. اگر آمریکا مستقیماً دلار می‌فروخت، ممکن بود ژاپن برای تأمین منابع لازم برای مداخله، بخشی از حجم عظیم اوراق خزانه آمریکا را که در اختیار دارد بفروشد. این امر می‌توانست بازده اوراق خزانه آمریکا را افزایش دهد؛ آن هم در شرایطی که بازده این اوراق هم‌اکنون در بالاترین سطح خود طی حدود دو دهه قرار دارد.

به همین دلیل، وزارت دارایی ژاپن اعلام کرده است که در آینده قصد دارد از سازکار بازخرید (Repo) فدرال رزرو استفاده کند. این سازوکار به بانک‌های مرکزی خارجی اجازه می‌دهد در ازای وثیقه گذاشتن اوراق خزانه آمریکا، به نقدینگی دلاری دسترسی پیدا کنند.