به گزارش خبرنگار بین‌الملل ایبنا، افت سهام فناوری در هفته منتهی به ۶ نوامبر ۲۰۲۶، ضعف تمرکز صندوق‌های جهانی بر چند شرکت بزرگ را آشکار کرد؛ در همان هفته، سه صندوق سهام تقسیمی (صندوق سهام تقسیمی یوبی‌اس، صندوق ون‌اک و صندوق درآمد باکیفیت آموندی) برخلاف شاخص معیار رشد کردند.
روزنامه هاندلزبلات در گزارشی نوشته است صندوق‌های دنبال‌کننده ام‌اس‌سی‌آی ورلد در این هفته نزدیک به دو درصد افت کردند. این روزنامه با بررسی داده‌هایJust ETF سه صندوق را یافت که هم بازده هفتگی مثبت داشتند و هم در بازه‌های یک‌ماهه و یک‌ساله از صندوق‌های مبتنی بر این شاخص پیشی گرفته بودند. پرسش مهم، با این حال، این است که آیا این برتری کوتاه‌مدت نشانه مقاومت پایدار است یا نتیجه تفاوت ترکیب دارایی‌ها در یک مقطع خاص.
جهان شاخص‌ها، زیر سایه چند سهم
بر پایه داده‌های ام‌اس‌سی‌آی در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۶، اپل، انویدیا و مایکروسافت روی‌هم حدود ۱۵ درصد وزن شاخص ام‌اس‌سی‌آی ورلد را تشکیل می‌دادند. بنابراین، «جهانی» بودن یک صندوق لزوما به معنای توزیع برابر سرمایه میان شرکت‌ها و صنایع نیست؛ افت چند سهم بزرگ می‌تواند بر بازده کل شاخص اثر محسوسی بگذارد.
این تمرکز از شیوه وزن‌دهی بر پایه ارزش بازار ناشی می‌شود: هرچه ارزش یک شرکت بالاتر رود، اثر تغییر قیمت آن بر شاخص نیز بیشتر می‌شود. چنین سازوکاری در دوره رونق فناوری به نفع سرمایه‌گذار عمل می‌کند، اما هنگام افت همان سهام، مسیر بازده را نیز به آنها گره می‌زند.
هاندلزبلات در گزارش خود برای یافتن گزینه‌های متفاوت، صندوق‌های محدود به یک صنعت یا موضوع را کنار گذاشت و حداقل ۱۰۰ میلیون واحد دارایی تحت مدیریت را شرط ورود به بررسی قرار داد. از میان بیش از ۳۰۰ صندوق بررسی‌شده، تنها سه صندوق سهام تقسیمی همه معیارهای عملکردی آن را گذراندند؛ نتیجه‌ای که درباره همان دوره زمانی است، نه حکمی درباره آینده بازار.
سه راه متفاوت برای فاصله گرفتن از فناوری
نخست، صندوق سهام تقسیمی یوبی‌اس با شناسه IE00BMP3HG27 شرکت‌هایی را دنبال می‌کند که دست‌کم ده سال پرداخت سود خود را حفظ کرده یا افزایش داده‌اند. طبق گزارش‌ها، بازده آن در هفته مورد بررسی ۰٫۷ درصد و بازده یک‌ساله آن با احتساب سودهای پرداختی ۲۳ درصد بود. داده‌های اس‌اندپی نیز نشان می‌دهد شاخص مبنای این راهبرد به جای تمرکز بر بزرگ‌ترین شرکت‌های فناوری، بر سابقه پرداخت سود و بازده سود تقسیمی تکیه دارد.
دوم، صندوق ون‌اک با شناسه NL0011683594 بر ۱۰۰ شرکت بزرگ دارای سود تقسیمی در بازارهای توسعه‌یافته متمرکز است که رشد هفتگی آن ۰٫۱ درصد و بازده یک‌ساله‌اش با احتساب سودهای پرداختی ۲۷ درصد گزارش شده است. با این همه، ون‌اک هشدار می‌دهد سود نقدی شرکت‌ها تضمین‌شده نیست و خود صندوق نیز در افت فراگیر بازار سهام می‌تواند زیان ببیند.
سوم، صندوق درآمد باکیفیت آموندی با شناسه LU0832436512 علاوه بر سود تقسیمی، کیفیت شرکت‌ها را نیز در انتخاب سهام لحاظ می‌کند. طبق گزارش، بازده هفتگی آن ۰٫۳ درصد و بازده یک‌ساله‌اش با احتساب سودهای پرداختی بیش از ۱۹ درصد بود. سند رسمی آموندی نشان می‌دهد این صندوق شاخص مبنا را به‌صورت غیرمستقیم و از طریق قرارداد سوآپ دنبال می‌کند؛ تفاوتی ساختاری که در ارزیابی آن اهمیت دارد.
پناه گرفتن از یک ریسک، روبه‌رو شدن با ریسکی دیگر
برتری این سه صندوق را می‌توان تا حدی پیامد وزن کمتر فناوری در سبد آنها دانست. اما جابه‌جایی از سهام فناوری به شرکت‌های سودده، ریسک را حذف نمی‌کند؛ بلکه ترکیب آن را تغییر می‌دهد و ممکن است وابستگی صندوق به صنایع دیگر را افزایش دهد. از همین رو، بازده مثبت یک هفته را نباید با مصونیت در برابر بحران یکی دانست.
در مقایسه بازده‌ها نیز باید سود نقدی را در محاسبه آورد. Just ETF توضیح می‌دهد که مقایسه قیمت واحدهای صندوق توزیع‌کننده سود با صندوقی که سود را دوباره سرمایه‌گذاری می‌کند، بدون محاسبه بازده کل گمراه‌کننده است. ارز مبنای محاسبه و یکسان بودن تاریخ آغاز و پایان دوره نیز بر نتیجه مقایسه اثر می‌گذارند.
افزون بر این، دارایی تحت مدیریت بالا به‌تنهایی نقدشوندگی معاملات را تضمین نمی‌کند. سرمایه‌گذار باید در کنار هزینه سالانه، فاصله قیمت خرید و فروش، امکان معامله در بازار موردنظر و در مورد صندوق آموندی، سازوکار بازتولید غیرمستقیم شاخص را بررسی کند. بنابراین، فهرست هندلزبلات نقطه شروع تحقیق است، نه فهرست صندوق‌های بی‌خطر.
درس نوسان برای سرمایه‌گذار جهانی
عملکرد هفته نخست نوامبر نشان داد که صندوق‌های موسوم به جهانی نیز می‌توانند رفتارهای بسیار متفاوتی داشته باشند. تفاوت اصلی این سه صندوق با صندوق‌های رایج، صرفا نام «سهام تقسیمی» نیست؛ قواعد انتخاب شرکت‌ها و وزن‌دهی به آنهاست که میزان وابستگی به غول‌های فناوری را تغییر می‌دهد. با این حال، برنده شدن در غربالگری یک هفته‌ای پیش‌بینی برنده سال‌های بعد نیست. خود گزارش هندلزبلات یادآور می‌شود که صندوق یوبی‌اس در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ از ام‌اس‌سی‌آی ورلد عقب مانده بود؛ دوره‌ای که یادآوری می‌کند فاصله گرفتن از فناوری، در زمان رونق آن می‌تواند به قیمت از دست رفتن بخشی از بازده تمام شود.
از این رو، انتخاب میان صندوق شاخص فراگیر و صندوق سهام تقسیمی بیش از آنکه پاسخ به نوسان یک هفته باشد، تصمیمی درباره نوع ریسک مطلوب است. کسی که قصد کاهش تمرکز بر فناوری را دارد، باید هم‌زمان بپذیرد که یک صندوق جایگزین ممکن است در دوره‌ای دیگر از بازار عقب بماند؛ معیار سنجش، تناسب ترکیب دارایی با هدف و افق سرمایه‌گذاری است.
سه صندوق معرفی‌شده نشان دادند که می‌توان در هفته افت فناوری، با وزن‌دهی متفاوت به سهام جهانی بازده دیگری گرفت. اما پیام اصلی گزارش نه یافتن «پناهگاه امن»، بلکه شناخت دقیق چیزی است که هر صندوق مالک آن است: سود تقسیمی و عملکرد اخیر، هیچ‌کدام جای بررسی ریسک، هزینه و افق سرمایه‌گذاری را نمی‌گیرند.
اما نباید فرامش کرد که هر چند ابزارهایی مانند صندوق‌های سهام تقسیمی راهکاری کارآمد برای کاهش تمرکز به شمار می‌روند، اما نباید به آنها به چشم پناهگاه‌های بی‌خطر دائمی نگاه کرد. انتخاب هوشمندانه در این حوزه نیازمند شناخت ساختار درونی صندوق‌ها، محاسبه بازده کل با در نظر گرفتن سودهای نقدی، و انطباق کامل انتخاب‌ها با افق زمانی و میزان ریسک‌پذیری فردی است.
نظر شما