به گزارش خبرنگار تازههای اقتصاد، در شرایطی که تأمین مالی تولید و نقش شبکه بانکی در حمایت از بخشهای مختلف اقتصاد همواره یکی از موضوعات مورد بحث سیاستگذاران و فعالان اقتصادی بوده است، تعیین اولویتهای بانک مرکزی از اهمیت ویژهای برخوردار است. از یک سو، حمایت از تولید و تأمین سرمایه در گردش بنگاهها از مطالبات جدی فعالان اقتصادی است و از سوی دیگر، تداوم تورم و آثار آن بر هزینههای تولید، قدرت خرید و ثبات اقتصادی، ضرورت توجه به سیاستهای کنترل تورم را دوچندان کرده است.
در همین راستا، محمد ربیعزاده، کارشناس پولی و بانکی در گفتوگو با خبرنگار تازههای اقتصاد، با تأکید بر اینکه کنترل تورم باید مهمترین اولویت بانک مرکزی در شرایط کنونی باشد، اظهار کرد: کنترل تورم از وظایف ذاتی بانک مرکزی است و این وظیفه در قوانین مختلف، از جمله قانون بانک مرکزی مصوب ۱۴۰۲، قانون برنامه هفتم پیشرفت و سایر قوانین بالادستی بر عهده بانک مرکزی گذاشته شده است.
وی افزود: طبیعی است که وقتی تورم کنترل شود، تسهیلات بانکی نیز در مسیر صحیح خود قرار میگیرد؛ در حالی که اگر برنامههای بانک مرکزی را بر حمایت تسهیلاتمحور از تولید متمرکز کنیم، خود تورم میتواند تمام این مسیرهای تسهیلاتی را به سمت دیگری هدایت کند.
ربیعزاده با اشاره به نقش بانکها در تأمین مالی بخشهای مختلف اقتصاد گفت: بانکها علاوه بر حمایت از تولید، باید نقش واسطهگری مالی خود را نیز ایفا کنند. همانطور که رئیسجمهور نیز در مصاحبه خود اشاره کردهاند، بانکها سه نقش مهم در اقتصاد دارند و این نقشها الزاماً محدود به بخش تولید نیست.
وی ادامه داد: ممکن است بخش قابل توجهی از فعالیتهای اقتصادی، تولیدی نباشد، اما بخش خدمات کشور نیز اهمیت زیادی دارد و اگر خدمات تضعیف شود، تولید نیز تحت تأثیر قرار خواهد گرفت؛ بنابراین نباید تمام تمرکز بانکها را صرفاً روی تولید، بهویژه از طریق تسهیلات بلندمدت، قرار دهیم.
این کارشناس اقتصادی با بیان اینکه بانکها اساساً در بازار بدهی کوتاهمدت فعالیت میکنند، تصریح کرد: بانکها در واقع در بازار پول فعالیت دارند، در حالی که بازار سرمایه باید متولی تأمین مالی بلندمدت باشد. هر سیاستی که برخلاف این تقسیم کار باشد و بانکها را به سمت پرداخت تسهیلات بلندمدت سوق دهد، میتواند موجب ناترازی بانکها شود و با فلسفه وجودی بازار پول در تضاد قرار گیرد.
ربیعزاده تأکید کرد: بازار سرمایه باید از عمق کافی برخوردار باشد تا بتواند نیازهای مالی بلندمدت واحدهای تولیدی را تأمین کند. در مقابل، بانکها باید بیشتر نیازهای کوتاهمدت و سرمایه در گردش را تأمین کنند.
وی در پایان افزود: این موضوع فقط به بخش تولید محدود نمیشود و بخشهای خدمات و بازرگانی نیز در این زمینه اهمیت دارند. نباید واسطهها را با بخش خدمات و بازرگانی یکی بدانیم. بخش بازرگانی و خدمات اگر در زنجیره تولید حضور نداشته باشند، تولید نیز در نهایت با اختلال مواجه خواهد شد و آسیب میبیند.
خبرنگار: حسین کمال زارع
نظر شما