به گزارش خبرنگار بین‌الملل تازه‌های اقتصاد؛ دونالد ترامپ چند روز مانده به نشست فدرال‌رزرو دوباره نسخه خودش را برای نرخ بهره پیچیده است: آمریکا باید پایین‌ترین نرخ بهره جهان را داشته باشد.

رئیس جمهور آمریکا روز یکشنبه در حاشیه مسابقات گلف اوپن ایرلند گفت: نمی‌داند سیاست‌گذاران این هفته چه تصمیمی درباره نرخ بهره خواهند گرفت، اما فارغ از آنچه داده‌های تورم و وضعیت اقتصاد نشان می‌دهد، نرخ بهره آمریکا باید از همه کشورها پایین‌تر باشد. این خواسته درست زمانی مطرح شده که نرخ هدف وجوه فدرال در محدوده ۳.۵ تا ۳.۷۵ درصد قرار دارد و کمیته بازار آزاد فدرال روز چهارشنبه درباره تغییر آن تصمیم می‌گیرد.

داده‌های اخیر بیشتر به نفع افزایش نرخ حرکت کرده‌اند. یکی از شاخص‌های مهم تورم پایه مصرف‌کننده در ماه اوت بیش از انتظار رشد کرده و آمار بازار کار نیز بهتر از انتظار بوده است. همین دو داده باعث شده انتظارات بازار به سمت افزایش نرخ متمایل شود؛ افزایشی که اگر انجام شود، ممکن است به همان یک مرحله محدود نماند.

نگرانی فدرال‌رزرو فقط به داده‌های فعلی محدود نیست. بخشی از فشارهای قیمتی، از هزینه بالاتر سوخت و حمل‌ونقل تا دور تازه تعرفه‌ها، هنوز ممکن است به‌طور کامل در قیمت‌ها دیده نشده باشد. در کنار آن، سرمایه‌گذاری گسترده در هوش مصنوعی و قیمت بالای سهام هم می‌تواند تقاضا را در سطح بالایی نگه دارد.

در چنین شرایطی، افزایش ۰.۲۵ واحد درصدی نرخ بهره هم به‌تنهایی برای مهار تورم کافی به نظر نمی‌رسد. اگر فدرال‌رزرو این هفته پس از سه سال دوباره نرخ را بالا ببرد، بعید است این تصمیم به همان یک مرحله محدود بماند. سابقه این بانک مرکزی هم همین را نشان می‌دهد؛ از دهه ۱۹۹۰ تاکنون فقط یک بار، در سال ۱۹۹۷، افزایش نرخ به یک مرحله محدود مانده است. ریچارد کلاریدا، معاون سابق فدرال‌رزرو، هم گفته اگر این هفته نرخ بالا برود، احتمالاً افزایش‌های بیشتری در راه خواهد بود.

بازار هم تقریباً همین پیام را گرفته است. پس از انتشار داده‌های تازه، انتظار سرمایه‌گذاران برای مجموع افزایش نرخ بهره تا ژوئن سال آینده به دست‌کم سه مرحله رسیده؛ در حالی که پیش از این هفته، بازار دو مرحله افزایش را پیش‌بینی می‌کرد.

اما همه این برداشت را قطعی نمی‌دانند. وینسنت راینهارت، مدیر سابق بخش امور پولی فدرال‌رزرو، معتقد است سرمایه‌گذاران ممکن است نسبت به جهش تورم ناشی از انرژی بیش از حد واکنش نشان داده باشند؛ در حالی که بخش‌های پایدارتر تورم به‌تدریج در حال کاهش بوده‌اند. از این زاویه، این احتمال هم مطرح است که بازار زودتر از خود فدرال‌رزرو مسیر سیاست پولی را تعیین کرده باشد و انتظارات برای افزایش‌های بعدی، بیش از آنچه داده‌ها ایجاب می‌کنند، جلو رفته باشد.

همین وضعیت کار کوین وارش را دشوارتر می‌کند. رئیس فدرال‌رزرو پیش‌تر نسبت به توانایی بانک مرکزی برای «تنظیم دقیق» اقتصاد با تغییرات کوچک نرخ بهره ابراز تردید کرده و تمایل چندانی نیز به ارائه مسیر مشخصی برای تصمیم‌های بعدی نداشته است. اگر وارش درباره ادامه مسیر توضیح روشنی ندهد، بازار ممکن است نخستین افزایش را آغاز یک دور تازه انقباض پولی بداند و چند افزایش دیگر را نیز از قبل در قیمت‌ها لحاظ کند.

اما ثابت نگه داشتن نرخ هم بی‌هزینه نیست. چنین تصمیمی ممکن است این برداشت را در بازار ایجاد کند که فدرال‌رزرو حاضر است تورم بالاتر را تحمل کند و به موج فروش شدیدتر اوراق دامن بزند. در نتیجه، تصمیم این هفته فقط به خود نرخ بهره محدود نمی‌شود؛ بانک مرکزی باید هم‌زمان وزن داده‌های تورمی، انتظارات بازار و فشار سیاسی برای کاهش نرخ را در نظر بگیرد.