به گزارش خبرنگار بین الملل تازههای اقتصاد به نقل از الجزیره، نسل z در آمریکا بهطور فزایندهای برای ساختن ثروت به بازار سهام، حسابهای بازنشستگی و حسابهای پسانداز با سود بالا روی آوردهاند و بهجای خرید خانه، سرمایهگذاری در بازارهای مالی را در اولویت قرار دادهاند؛ تغییری که افزایش قیمت مسکن و هزینه وامهای رهنی آن را تشدید کرده است.
این تغییر نشاندهنده دگرگونی در نگاه به مسیر سنتی ثروتاندوزی است؛ مسیری که طی دههها بر خرید خانه و پرداخت تدریجی اقساط آن برای ایجاد سرمایه ملکی استوار بود، اما اکنون برای بسیاری از جوانان دستنیافتنیتر شده است.
بر اساس نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو که ژوئن گذشته منتشر شد، ۸۹ درصد افراد زیر ۴۰ سال معتقدند خرید خانه برای جوانان امروز نسبت به نسل والدینشان دشوارتر شده است. جوانان همچنین کمتر از نسلهای مسنتر، خرید خانه را یک سرمایهگذاری «بسیار خوب» میدانند.
در مقابل، نسل زِد به ابزارهایی روی آورده که با سرمایههای کوچکتری میتوان وارد آنها شد؛ از جمله سرمایهگذاری در سهام و صندوقهای شاخص از طریق اپلیکیشنها، واریز به حسابهای بازنشستگی و نگهداری پساندازها در حسابهای با سود بالا.
بازنشستگی؛ اولویت نخست
پسانداز برای دوران بازنشستگی به یکی از مهمترین اهداف مالی این نسل تبدیل شده است؛ حتی اگر بیشتر اعضای آن هنوز سالهای زیادی تا بازنشستگی فاصله داشته باشند.
بر اساس تحلیل شرکت فیدلیتی درباره رفتار پسانداز بازنشستگی، میزان مشارکت نسل زد در حسابهای بازنشستگی ۶۵ درصد نسبت به سال قبل افزایش یافته؛ رقمی که بیش از دو برابر نرخ رشد مشارکت نسل هزاره است.
این روند تا حدی به تغییر بازار کار نسبت به نسلهای گذشته مرتبط است. با کاهش اتکا به مستمریهای بازنشستگی پرداختشده از سوی شرکتها، افراد مسئولیت بیشتری برای ایجاد پسانداز و سرمایهگذاری برای آینده خود بر عهده گرفتهاند.
روبرتا کاتز، پژوهشگر دانشگاه استنفورد و متخصص مطالعات نسل زد، میگوید انعطافپذیری یکی از ارزشهای اصلی این نسل است؛ نسلی که احساس میکند در جهانی بهسر میبرد که با سرعت زیادی در حال تغییر است. این رویکرد با نسلهای قبلی متفاوت است؛ نسلهایی که ایجاد ثروت برای آنها ارتباط بیشتری با مالکیت خانه و داراییهای ملکی داشت.
مسکن؛ دور از دسترس جوانان
قیمت بالای مسکن یکی از عوامل اصلی این تغییر رویکرد است. برای نمونه، در شهر بِند در ایالت اورگن، متوسط قیمت خانه به حدود ۷۰۰ هزار دلار رسیده که در مقایسه با ۲۰ سال قبل نزدیک به ۷۵ درصد افزایش یافته است.
افزایش قیمت مسکن در کنار نرخهای بالای وامهای رهنی، تأمین پیشپرداخت و پرداخت اقساط را برای جوانانی که هنوز در ابتدای مسیر شغلی خود هستند، دشوارتر کرده است.
البته این موضوع به معنای کنار گذاشتن کامل ایده مالکیت خانه از سوی نسل زد نیست؛ بلکه برای بسیاری از آنها، خرید مسکن به هدفی بلندمدت تبدیل شده و دیگر اولویت مالی فعلی نیست. در مقابل، جوانان میتوانند با مبالغ اندک وارد بازارهای مالی شوند و بدون نیاز به سرمایه اولیه سنگین، سرمایهگذاری را آغاز کنند.
روزنامه نیویورکتایمز در گزارشی به تجربه «کانا کامینگز»، ۲۶ ساله، اشاره کرده است که سرمایهگذاری را در سال ۲۰۲۰ و در دوران دانشگاه آغاز کرد. او ابتدا یک حساب بازنشستگی انفرادی از نوع «روث آیآرای» افتتاح کرد، سپس در برنامه بازنشستگی محل کار خود مشارکت کرد و در کنار ایجاد یک صندوق اضطراری، سبد سرمایهگذاری مستقلی نیز تشکیل داد.
او با وجود علاقه به خرید آپارتمان در آینده، در حال حاضر پسانداز مشخصی را برای خرید مسکن کنار نمیگذارد و ترجیح میدهد پسانداز خود را میان ابزارهای مالی مختلف توزیع کند.
نقش اپلیکیشنهای سرمایهگذاری
گسترش اپلیکیشنهای مالی نیز سرمایهگذاری را برای جوانان آسانتر کرده است. کاربران میتوانند از طریق تلفن همراه سهام و صندوقهای شاخص خریداری کنند، ارزش خالص داراییهای خود را مشاهده کنند و بهصورت خودکار مبالغی را به حسابهای سرمایهگذاری خود انتقال دهند.
نظرسنجی مؤسسه گالوپ که در ماه اوت منتشر شد، نشان میدهد ۸۱ درصد بزرگسالان نسل زد به دنبال دریافت راهنمایی درباره امور مالی شخصی هستند و ۷۵ درصد آنها اطلاعات مالی خود را از اینترنت دریافت میکنند.
برخی سرمایهگذاران جوان ابتدا با خرید سهام شرکتهای منفرد از طریق اپلیکیشنهای معاملاتی فعالیت خود را آغاز میکنند و سپس با افزایش دانش مالی خود، به سمت صندوقهای شاخص و سرمایهگذاری منظم و بلندمدت حرکت میکنند.
این رفتار نشاندهنده تغییر گستردهتری در مفهوم ثروتاندوزی در میان نسل جدید است؛ بهجای آنکه جوانان منتظر جمعآوری پیشپرداخت سنگین برای خرید خانه بمانند، بسیاری از آنها از همان سالهای ابتدایی درآمد خود را به سهام، حسابهای بازنشستگی و پسانداز اختصاص میدهند و در عین حال، مالکیت مسکن را بهعنوان هدفی احتمالی برای آینده حفظ میکنند.
نظر شما