بررسی تاریخی اقتصاد ایران پس از انقلاب نشان می‌دهد که دفعات و تعداد نرخ‌های رسمی ارز همواره تابعی مستقیم از تشدید درگیری‌های نظامی و تحریم‌ها بوده است؛ روندی که در طول جنگ‌ها به افزایش تعداد نرخ‌های رسمی دامن زده و تک‌نرخی شدن ارز تنها پس از پایان جنگ ایران و عراق (در سال ۲۰۰۲ / ۱۳۸۱) امکان‌پذیر شده بود.
