به گزارش خبرنگار تازههای اقتصاد؛ وقتی کاربری طلای خود را در یک پلتفرم آنلاین میفروشد، انتظا دارد معادل ریالی معامله را دریافت کند یا در صورت درخواست، طلای فیزیکی خود را تحویل بگیرد؛ اما در روزهای اخیر گزارشهایی از سوی برخی کاربران «میلی گلد» درباره تأخیر در تسویه ریالی و تحویل طلای فیزیکی منتشر شده؛ موضوعی که بهتدریج پرسشهایی را درباره وضعیت پشتوانه این پلتفرم و میزان طلای موجود در خزانههای آن مطرح کرده است.
این پلتفرم در واکنش به ابهامات ایجادشده اعلام کرده است که برای تعهدات کاربران، حدود ۹۶۵ کیلوگرم طلا در خزانههای بانکی ذخیره دارد. این پلتفرم همچنین محدودیت دسترسی به ذخایر طلای خود در بانک کارگشایی را یکی از عوامل اختلال در ارائه خدمات عنوان کرده و گفته این موضوع را از طریق نامهای به دبیر شورای عالی امنیت ملی پیگیری کرده است.
اما مسئله فقط یک عدد نیست. پرسش اصلی این است که این میزان طلا کجاست، چه زمانی تأیید شده و آیا میتوان آن را با تعهدات فعلی پلتفرم تطبیق داد؟
۹۶۵ کیلوگرم طلا؛ عددی که جزئیات میخواهد
در صفحهای در داخل سایت میلی، رسیدهایی از سپردهگذاری طلا منتشر شده که قدیمیترین آنها به آبان ۱۴۰۳ و جدیدترین رسید قابل مشاهده به ۱۹ آذر ۱۴۰۴ باز میگردد.
نمونه رسید میلیگلد
این رسیدها نشان میدهند که در تاریخ درجشده، مقدار مشخصی طلا در محل مشخصی سپرده شده است؛ اما رسید مربوط به یک تاریخ، بهتنهایی وضعیت همان طلا را در زمان حال ثابت نمیکند. طلا ممکن است بعداً برداشت، جابهجا یا برای تحویل به مشتری استفاده شده باشد.
بنابراین، قدیمی بودن آخرین رسید را نمیتوان بهتنهایی نشانه نبود پشتوانه دانست؛ همانطور که رسیدهای قدیمی نیز برای اثبات موجودی امروز کافی نیستند. آنچه اهمیت دارد، ارائه اسناد بهروز و امکان تطبیق موجودی با تعهدات جاری است.
از سوی دیگر، اگر رقم ۹۶۵ کیلوگرم در چند خزانه نگهداری شود، دانستن محل هر خزانه، میزان موجودی و زمان آخرین تأیید آن اهمیت پیدا میکند. اعلام یک رقم کلی، بدون این جزئیات، تصویر کاملی از وضعیت پشتوانه به دست نمیدهد.
قانون چه میگوید؟
این پرسشها در شرایطی مطرح میشود که دولت برای معاملات آنلاین طلا نیز چارچوب مشخصی تعیین کرده است.
هیئت وزیران در ۲۷ مهر ۱۴۰۴ «دستورالعمل اجرایی خرید و فروش طلا و نقره بهصورت برخط» را تصویب و این دستورالعمل در ۱۴ آبان همان سال ابلاغ کرد.
بر اساس این دستورالعمل، پلتفرمها باید طلای مورد عرضه را پیش از فروش در خزانههای مورد تأیید قرار دهند و موجودی خزانه نیز در سامانه ناظر ثبت شود. اطلاعات معامله و مشخصات طلای خریداریشده نیز باید در سامانه ثبت و امکان پیگیری آن برای خریدار فراهم شود.
در صورت درخواست مشتری برای دریافت طلای فیزیکی، تحویل باید حداکثر ظرف یک هفته انجام شود و هزینههای معامله، نگهداری و تحویل نیز باید پیش از خرید برای مشتری مشخص باشد.
اصلاً پلتفرمهای طلا از کجا آمدند؟
برای فهم اینکه چرا خرید طلا به فضای آنلاین منتقل شد، باید چند سال به عقب برگردیم. داستان این پلتفرمها تقریباً از سال ۱۳۹۹ جدی شد؛ دورهای که تورم قدرت خرید مردم را کاهش میداد، ارزش پول ملی تحت فشار بود و ریزش بورس نیز اعتماد بخشی از سرمایهگذاران را از بین برده بود. در همین زمان، خرید طلای فیزیکی هم به دلیل هزینههایی مانند اجرت و مالیات برای بسیاری از مردم ساده نبود.
ایده خرید طلا با مبالغ کوچک از همینجا جان گرفت؛ اینکه فرد بتواند به جای خرید یک قطعه کامل طلا، حتی با مبلغی اندک، سهمی از طلای آبشده بخرد. از سال ۱۴۰۱ فعالیت رسمی این پلتفرمها آغاز شد و در سال ۱۴۰۲ نامهایی مانند «میلی» و «طلاسی» نیز وارد این بازار شدند.
از صندوقچه مادربزرگ تا حساب کاربری
شاید شکل خرید عوض شده باشد، اما اصل ماجرا چندان تازه نیست. مادربزرگها و پدربزرگها هم طلا را برای پسانداز کنار میگذاشتند. بخشی از پولی که از مخارج روزانه باقی میماند، ممکن بود به یک انگشتر، گردنبند یا سکه تبدیل شود و در صندوقچهای گوشه خانه جلوی چشم باشد
امروز اما طلا ممکن است در قالب عددی روی صفحه تلفن همراه دیده شود؛ دارایی که خریدار آن را در اختیار فیزیکی خود ندارد و به همین دلیل، موضوع پشتوانه و امکان تحویل اهمیت بیشتری پیدا میکند.
در واقع، پلتفرمهای آنلاین شکل تازهای از همان میل قدیمی به پسانداز طلا هستند؛ با این تفاوت که این بار اعتماد، فقط به خود طلا نیست، بلکه به پلتفرمی است که آن را نگهداری و در زمان نیاز تحویل میدهد.
مقررات جدید تلاش کرده است بخشی از این فاصله میان طلای روی صفحه و طلای واقعی را کمتر کند؛ از الزام به نگهداری طلا در خزانههای مورد تأیید و ثبت موجودی در سامانه نظارتی گرفته تا تعیین سازکار تحویل فیزیکی.
با این حال، درباره هر پلتفرم همچنان باید اطلاعات بهروز را بررسی کرد. در مورد «میلی» نیز محل نگهداری ۹۶۵ کیلوگرم طلا، زمان آخرین تأیید موجودی، اسناد جدید و نحوه تطبیق آن با تعهدات فعلی، پرسشهایی هستند که پاسخ روشن به آنها میتواند تصویر دقیقتری از وضعیت پشتوانه ارائه کند.
در نهایت، پیش از خرید طلای آنلاین نباید فقط قیمت و کارمزد را دید. شرایط نگهداری، محل خزانه، امکان تحویل فیزیکی، زمان و هزینه تحویل و سازکار نظارت نیز باید بررسی شود.
طلای آنلاین شاید شکل تازهای از همان پسانداز قدیمی باشد؛ اما یک تفاوت مهم دارد: این بار طلا در صندوقچه خانه نیست. بنابراین پیش از خرید، باید دانست پشت عددی که روی صفحه میبینیم، دقیقاً چه چیزی قرار دارد.
نظر شما