به گزارش خبرنگار بینالملل تازههای اقتصاد، آلمان که میکوشید با طرحهای کلان اقتصادی نفس تازهای بکشد، اکنون با این واقعیت روبهرو است که زمین زیر پای اتوریته سیاسیاش خالی میشود. بزرگترین اقتصاد اروپا پس از سالها رکود امیدوار بود نخستین مسیر بازیابی معنادار خود را از دوران پیش از پاندمی آغاز کند؛ اما پیروزی قاطع حزب راست افراطی «جایگزین برای آلمان» در ایالت زاکسن-آنهالت این امید را به پرسشی باز و بیپاسخ بدل کرد.
در همین خصوص بلومبرگ در گزارش اختصاصی خود این تحول را «زلزلهای سیاسی که آزمونی برای بازیابی اقتصادی مرتس است» توصیف کرده و تردیدها درباره ثبات سیاستگذاری اقتصادی آلمان را جدی دانسته است.
سقوط اتحادیه مسیحی و رکورد تاریخی AfD
بر این اساس، نتایج انتخابات ۶ سپتامبر، تصویری تکاندهنده از فرسایش پایگاه سنتی حزب صدراعظم «فریدریش مرتس» ترسیم کرد. اتحادیه دموکرات مسیحی با از دست دادن بیش از نیمی از آرای پیشین خود، به سقف ۱۷.۲ درصد فرود آمد؛ رقم نازلی که نشان میدهد بخش قابلتوجهی از رأیدهندگان میانهرو، اعتماد خود را به مدار حاکم از دست دادهاند.
در آنسو، AfD با جذب حدود ۴۴ درصد آرا، بهترین نتیجه تاریخی یک حزب راستگرا در آلمانِ پس از جنگ را ثبت کرد و تنها سه کرسی با اکثریت مطلق پارلمان ایالتی فاصله گرفت. میزان مشارکت نیز با ۷۷.۸ درصد، حد نصابی بیسابقه بود که نشانه عمق خشم و انگیزه اجتماعی در این انتخابات است.
مرتس در گیرودار پافشاری یا عقبنشینی
در برابر این موج شکست، صدراعظم آلمان موضعی غیرمنتظره و ناگزیر برگزید. مرتس در نشست هیئت رئیسه اتحادیه دموکرات مسیحی اعلام کرد که از اصلاحات اقتصادی نامحبوب خود — که برای احیای ساختارهای فرسوده بزرگترین اقتصاد اروپا طراحی شده — به هیچ عنوان عقبنشینی نخواهد کرد و بر مضاعف کردن این برنامهها پای فشرد.
این در حالی است که اتخاذ چنین استراتژی او را در آستانه دو انتخابات سرنوشتساز ایالتی، بیش از پیش در معرض تنبیه انتخاباتی قرار میدهد. از همین روست که خبرگزاری آسوشیتدپرس هشدار میدهد پافشاری بر این سیاستهای دشوار میتواند موج تازهای از نارضایتی را در انتخابات برلین و مکلنبورگ-فورپومرن برانگیزد و چرخه ناکامی دولت را تشدید کند.
«دیوار آتش»؛ مانع قدرت یا عامل بنبست
در این گیر و دار، سیاست «دیوار آتش» — یعنی امتناع همه احزاب اصلی آلمان از ورود به هرگونه ائتلاف با راست افراطی — همچنان مانعی میان AfD و کرسیهای قدرت رسمی است. اما این رویکرد، هزینهای پنهان برای حکمرانی آلمان داشته است: به رغم پیروزی قاطع AfD، بنبست در تشکیل دولت ایالتی و فلج شدن فرآیند تصمیمگیری، اعتماد عمومی به کارایی نظام سیاسی را بهمرور فرسوده میکند.
الجزیره در تحلیل خود تأکید کرده که این وضعیت، دقیقاً همان فضایی است که افکار عمومی را بیشتر به سمت ادعاهای راستگرایانه درباره «ناتوانی نخبگان» سوق میدهد.
همزمان، تحلیلگران شورای روابط خارجی از دیگری خطر نیز میگویند: ترکیب بیثباتی سیاسی داخلی با فشارهای بیرونی، میتواند اعتماد سرمایهگذاران بینالمللی به بازار آلمان را تضعیف کند و سرمایهها را به دیگر بازارهای اروپایی هدایت کند.
آزمون سرنوشتساز: دو مسیر مقابل آلمان
آلمان اکنون در دوراهی قرار دارد. مسیر نخست، عبور موفق از این بحران سیاسی و تثبیت مسیر رشد از طریق تداوم اصلاحات ساختاری است؛ مسیری که میتواند اقتصاد اروپا را از رکود بیرون بکشد و اعتبار سیاسی مرتس را نیز بازیابد. مسیر دوم اما، فرسایش تدریجی ثبات سیاسی است؛ وضعیتی که در آن بیثباتی حکمرانی، سرمایهگذاری را فراری میدهد، رشد اقتصادی کش میآید و کشور بار دیگر به باتلاق رکود بازمیگردد.
با توجه به آنچه که گفته شد، انتخابات برلین در هفته آینده، نبرد نهایی برای تعیین تکلیف این مسیر خواهد بود و در این شرایط خطیر، آینده بزرگترین اقتصاد اروپا، به توانایی فریدریش مرتس در سازش میان «خشم انتخاباتی» و «ضرورتهای اقتصادی» گره خورده است.
نظر شما