به گزارش تازه های اقتصاد از سنا، محمود گودرزی در نشست تخصصی «کسبوکارهای خانوادگی؛ چالشها و الزامات نهادسازی» که در اتاق تهران برگزار شد، گفت: «این پژوهش بهعنوان مطالعهای زیربنایی برای بحث درباره دغدغههای کسبوکارهای خانوادگی ارزشمند است، اما انتظار داشتم مدلی کاربردی روی میز گذاشته شود تا مشخص شود این بنگاهها دقیقاً چه گامهایی را باید بهصورت عملیاتی بردارند.»
گام اول: نهادسازی و پلسازی میان اتاق و بازار سرمایه
مدیرعامل بورس تهران نهادسازی را راهکار بسیار جذاب پیش روی اتاق دانست و پیشنهاد کرد: «اتاق تهران و اتاق ایران در تعامل با بازار سرمایه، یک مرکز یا نهاد مالی ایجاد کنند که پل ارتباطی میان اتاقها و بازار سرمایه باشد.»
او گفت: «بورس تهران هماکنون مرکز مالی ایران را در اختیار دارد و اتاق میتواند با سازمان بورس و بورس تهران وارد گفتوگو شود.»
به گفته گودرزی، این نهادهای تخصصی با ادبیات توسعه سواد مالی، اصلاح ساختار سرمایه، بهبود حکمرانی شرکتی، مالکیت و موضوعات حقوقی کاملاً آشنا هستند و استانداردهایشان از استانداردهای جهانی کمتر نیست.
او افزود: «ایران بهترین کارشناسان را دارد و برخی از آنان دارای مدرک CFA هستند و در همین نهادهای مالی فعالیت میکنند.»
گام دوم: ایجاد بازار خصوصی و تابلوی کسبوکارهای خانوادگی
گودرزی گام دوم را ایجاد بازار خصوصی عنوان کرد و گفت: «بورسهای لندن، ژاپن، استانبول و ... چنین بازاری را با تابلوهای مختلف راهاندازی کردهاند؛ از جمله تابلوی کسبوکارهای خانوادگی یا اقتصادهای فناوریمحور.»
او با انتقاد از نگاه رایج به کسبوکارهای خانوادگی گفت:« امروز طوری درباره آنها صحبت میشود که گویا کسبوکارهایی کاملاً سنتی و در حال انقراضاند، در حالی که این تلقی نادرست است.»
گودرزی افزود: «سهم این بنگاهها در اقتصاد ایران حدود ۱۵ درصد برآورد شده است، در حالی که در جهان ۶۰ تا ۷۰ درصد تولید ناخالص داخلی را تأمین میکنند.»
به گفته او، این تفاوت نشان میدهد باید یک «تغییر پارادایم» رخ دهد؛ در ابزار، بازار و نهاد.
او گفت:« با مطالبهگری، نهادسازی و ابزارسازی برای این شرکتها میتوان یک «تغییر پارادایم» در کل اقتصاد ایران رقم زد.»
نظر شما