به گزارش تازه‌های اقتصاد به نقل از فارس، محمدجواد ساکت با اشاره به آثار احتمالی توافق سیاسی میان ایران و ایالات متحده بر صنعت نفت و پتروشیمی اظهار کرد: بزرگ‌ترین فرصت چنین توافقی، تبدیل مزیت نسبی نفت و گاز ایران به مزیت رقابتی پایدار از طریق توسعه زنجیره ارزش، رفع محدودیت خوراک، جذب سرمایه و فناوری و گسترش بازارهای صادراتی است. وی افزود: در مقابل، بزرگ‌ترین تهدید پس از توافق، بازگشت به الگوی درآمدمحور و تداوم صادرات مواد اولیه بدون اصلاح حکمرانی، سیاست صنعتی و ساختارهای توسعه‌ای خواهد بود.

ساکت تأکید کرد: موفقیت یا شکست صنعت نفت و پتروشیمی در دوره پس از توافق، بیش از آنکه به خود توافق وابسته باشد، به کیفیت سیاست صنعتی و حکمرانی انرژی کشور بستگی دارد.وی خاطرنشان کرد که بهره‌گیری از فرصت‌های احتمالی پس از توافق مستلزم اصلاحات ساختاری، توسعه سرمایه‌گذاری‌های مولد و حرکت به سمت تکمیل زنجیره ارزش در صنایع نفت، گاز و پتروشیمی است.